Merel’s Weblog

Zomaar ineens lijkt mijn baby een peuter te zijn. Sinds afgelopen vrijdag wil hij geen fles meer van mama. Ik gaf hem nog trouw elke avond voor het slapen een (pap)fles maar meneer weigert hem pertinent als ik hem aanbied. TENZIJ hij het zelf mag doen. Dus nu zit hij op schoot (gelukkig dat nog wel) en drinkt zelf zijn fles leeg. Als ik hem dan na een slaapliedje in bed leg en “Weltrusten” zeg bij de deur, krijg ik nu ook nog eens een resoluut “DAG” te horen.
Mijn kind is dus een peuter, geen baby meer maar een echte peuter. Met de kreten “UIT” als hij uit zijn stoel of bed wil. “OP” als hij in zijn stoel wil of opgetild wil worden. “ETEN” als hij honger heeft. Duidelijke communicatie die je niet kunt misverstaan zelfs niet als buitenstaander.

Dus zomaar na bijna anderhalf jaar…heb ik dan een peuter en geen baby meer. Oh jee…. nog even en hij wil op kamers :-O

Video0007_e1

Originally uploaded by merel77

Hij lust alles. En nu is hij ook begonnen met zelf eten. Brood lukte al aardig met een vork (en vingers) maar dit is de eerste warme hap.
Bloemkool…mmmmmmmmm.
En dat op de dag dat je je eerste echte sportschoenen van mama hebt gehad. Nu ben je dus gewoon heel groot

Als je als baby nou heeeel erg moe bent…dan slaap je ineens meer dan 2 uur achter elkaar…ben benieuwd wanneer hij wakker wordt….

Gisteren zat hij voor het eerst zelfstandig (ok… een seconde of 5 maar toch… hij zit) en vandaag at hij voor het eerst een fruithapje. Geen smerige olvarit, maar zelfgemaakte appelmoes en… hij vond het niet eens echt smerig. Hij at vrolijk een hap of 8. Uiteraard wel de gebruikelijke vieze gezichten en grillen vanaf zijn tenen maar… hij at het wel op.

Daarna dacht hij nog even stoer te zijn door zich voor het eerst zelfstandig om te rollen van buik naar rug. En een pret dat hij had.

Een drukke dag dus.

 

En toen was hij voor het eerst verkouden…flink snotteren en niezen dus. Niet dat hij er moeilijk over doet hoor. Hij is en blijft een engeltje.

Ok, ik schrijf dus erg weinig momenteel. De dagen schieten zo snel voorbij met zo’n klein kereltje dat je af en toe verbijsterd naar de klok kijkt.

Inmiddels is Marijntje al weer 3 maanden in ons leven. Ongelooflijk, vooral omdat het veel langer voelt, en toch ook zo kort is.
Hij groeit als kool en we genieten misschien wel meer en meer elke dag. Hij brabbelt heel wat af en kan zich nu goed zelf vermaken in zijn wipstoel of in de box (op dit moment hoor ik hele verhalen uit de hoek bij de bank waar hij in zijn wipstoel zit)
Ik geef toe dat er dagen zijn die me zwaar vallen, het mama schap is fulltime met een grote FULL want het gaat 7 dagen per week en 24 uur per dag. Natuurlijk weet je dat van te voren maar om het ook te beleven is toch wel heel anders. Het is intens en zwaar, heerlijk en fantastisch en dat allemaal tegelijk.
Tja…gelukkig hebben wij een makkelijk joch dat goed lachs is en de wereld mooi vind. Dus… met het mooie weer gaan we lekker wandelen en genieten met zijn tweetjes.

Ach… eigenlijk is het leven gewoon prachtig.

Officieel een jaar geleden gemaakt (11 april) en als je dan ziet wat een heerlijk ventje er uit voortkomt en hoeveel pret hij heeft, wie wordt er dan niet verliefd op hem

Hij is zo leuk

Â

Ok… ik twijfel. Marijn heeft veel last van krampjes en volgens diverse sites helpt het als je je kind in een draagdoek draagt…

zal ik een mini monkey bestellen (www.minimonkey.nl)……

Vannacht was een verrassende. Ik begon de nacht met de hoop dat Marijn misschien (net als de nacht er voor) bijna zou doorslapen tot de ochtend. De eerste nacht was een hele fijne geweest en… ja je krijgt er hoop op dat hij het weer doet.
Dat was dus niet waar. In zijn vertrouwde ritme werd hij elke 3 uur wakker. En als extra verrassing lag hij om 5 uur vanochtend tijdens het voeden weer eens ouderwets te poepen. Hij had al 24 uur geen poepluier gehad dus het mocht ….maar hij kan wel overdrijven hahaha

Toen ik hem optilde om hem te gaan verschonen, liep het letterlijk langs zijn pijpen…. mama zat dus ook onder en over Marijn praten we maar niet. Het zat overal. De originele kleur van zijn romper en broekje was bijna niet meer te zien.
Dus…broek uit, trui uit, romper uit, luier uit….. en een katoenen luier over zijn billen gelegd. Het moment dat ik de rest van de vieze spullen weg leg, hoor ik alleen maar een natte ‘prrrrrrrrt’ gevolgd door een ‘psssst’. Oftewel de katoenen luier werd ook nog even gevuld. Waar hij het allemaal vandaan haalde weet ik niet, maar ik kon er enorm om lachen.
Marijn werd dus om 5 uur gewassen, de kleertjes werden in een sopje gezet en daarna gingen we weer verder met voeden en slapen.
Een enerverende nacht moet ik zeggen… misschien doe ik vanmiddag wel een tukkie om de schade in te halen. Aangezien Ewoud nu toch naar zijn (nieuwe) baas is, heb ik de tijd.