Yay

En zo ineens ga je van een ongelofelijke kutweek naar eentje die weer hoop biedt. Ik voel me zelf beduidend beter dan vorige week, het werk gaat lekker, mensen zijn tevreden, ik heb er plezier in. November komt al bijna weer in zicht en eigenlijk vind ik het jammer – ik hoop dat ze me nog wat langer willen houden

De vaatwasser is geleverd (en is fabeltastisch, wat een verschil met het oude beessie), ons huis is relatief opgeruimd, we hebben een begaanbare inloopkast en het doet wonderen voor mijn humeur. Last but not least, het lijkt er op dat Arno ineens weer een plateautje hoger is aanbeland. Het werken gaat goed, en hij gaat proberen er volgende week een half uurtje bij te schaven. Je merkt het ook duidelijk aan zijn opgewektere stemming. Vanmiddag zijn we ondanks de regen een stukje gaan rijden zodat we wat dichter bij het natuurgebied kwamen in onze buurt, hebben de auto geparkeerd en zijn een half uurtje op ons gemak gaan wandelen. Even frisse lucht snuiven, en het ging goed. Tot nu toe nog geen vervelende consequenties zoals meer pijn ook. Hartstikke goed!

Morgen hebben we hier ook nog een rustig dagje – fijn!