Nieuwe realiteit

Het lijkt of het leven hier langzamerhand weer zijn normale loop neemt. Nou ja, niet echt, maar het is verwonderlijk hoe snel een mens went aan een nieuwe realiteit.

Gisteren zijn we even langs de bedrijfsarts geweest die eea gelukkig ook heel erg serieus neemt. Hij zei letterlijk dat we qua herstel moesten denken in maanden en niet in weken, en zou dat ook zo overbrengen bij Arno’s werkgever.

Met Arno gaat het wel ok. Niet geweldig. Hij lijkt een soort plateau bereikt te hebben – het gaat niet slechter maar ook niet beter. Op aanraden van de bedrijfsarts gaat hij proberen om iedere dag een vaste routine in te bouwen waarbij hij op goede dagen wat reserves op kan bouwen, die hij dan op slechtere dagen kan inzetten. En zo hopen we dat hij er langzamerhand weer bovenop komt.

Met mij gaat het een stuk beter inmiddels. Het enorme piekeren is wel gestopt, ik heb weer wat meer energie. Denk ook dat ik begin te wennen aan weer fulltime werk, en sowieso geeft de nieuwe klant me meer energie dan dat het me kost. Erg fijn! Daarnaast hebben we mijn ouders even ingelijfd voor wat hulp in de huishouding dus dat bespaart me ook de nodige kopzorgen.

Just keep swimming I guess.