Nou, ik heb vandaag alvast even korte metten gemaakt met het issue fulltime werken + Arno alleen thuis in een niet-opgeruimd huis. Als je toch om 6 uur wakker bent kun je er maar meteen het beste van maken, toch? Dus we hebben weer een redelijk opgeruimd en aan kant huis met een frisse badkamer, geen dingen meer op de grond waar Arno onverhoopt over kan struikelen, vers beddegoed, plenty schone kleding en ik hoef het alleen maar bij te houden. Ben wel gesloopt.
De tuin is een puinhoop van oprukkend onkruid, maar I can’t be bothered om daar op dit moment iets aan te doen. Ik denk dat ik volgende week een hoveniersbedrijf bel met het verzoek onze verwaarloosde tuin weer toonbaar te maken. Misschien een beetje decadent maar jammer dan, onze prio’s liggen nu elders maar het zou wel fijn zijn als ik weer eens in de tuin kan zitten zonder zo’n *omg there’s weeds everywhere* gevoel.
Vanmiddag kwamen mijn ouders langs, op een of andere manier braken bij mij de sluizen even door of zo … dat was even een goede jankpartij. Ik merk dat ik me krampachtig groot probeer te houden als Arno en ik alleen samen zijn, wat natuurlijk niet zo heel handig is want uiteindelijk resulteert dat in zo’n soort snot-fest. Ik wil Arno gewoon niet nog meer emo-shit op zijn dak gooien, maar die bleef er wederom redelijk nuchter onder en merkte later op dat ik gewoon af en toe echt wel even alle rotzooi er uit mag gooien. Zal geleidelijk wel beter gaan denk ik. Het is vooralsnog vooral opgekropte spanning van de afgelopen weken die er uit komt denk ik.
En dus heb ik vanmiddag een uur of twee geslapen – dat was even lekker zeg. Ben weer een beetje boven jan nu!
…En daar zijn je ouders toch ook wel een beetje voor, om bij uit te huilen, toch?
Lekker eruit gooien als je dat nodig hebt he – enneh, volgens mij is Arno sowieso niet het type voor bedside manners. Die heeft je liever zoals je bent
<3
*knuffel*