Dag 1

<p> Halleluja wat heb ik lekker geslapen. Voor mijn gevoel nog een beetje kort, maar dat halen we wel weer in. Om half acht (dacht ik) ging de wekker – dat bleek later half negen te zijn want ik was natuurlijk even vergeten dat we hier in een andere tijdszone zitten.

We krijgen hier dus gewoon ontbijt geserveerd op ons balkon he – we moesten gisteren aangeven hoeveel en wat voor produkten we voor het ontbijt wilden en dat werd vervolgens klokslag 9 uur gebracht op een mooi treetje. Koffie, jus, geroosterd brood, griekse yoghurt, vruchtjes op sap, eieren, you name it, they bring it. Hoezo luxe. Het luxegevoel werd nog versterkt door de schoonmaakploeg die niet veel later arriveerde, het hele appartement dweilde, opruimde, voor ons afwaste o.O en geruisloos weer vertrok. Ok dan.

We zijn nu net terug van een rondje boodschappen en ik denk dat ik zo maar eens ga kijken hoe het zwembad er uit ziet Bis spater!

… Later …

Uiteindelijk werd het geen zwembad, maar een tripje naar de plaatselijke duikschool. IJdo had er hier twee opgezocht, eentje in Agios Nikolaos (St. Nick’s genaamd) en eentje in Laganas waarvan ik de naam vergeten ben. Agios Nikolaos ligt niet zo ver bij Sea View Castle vandaan en is een klein gemoedelijk badplaatsje met een mooi strand. De duikschool deed wat Caribisch aan met het rieten dak, de cocktailbar en de gezellige muziek. Er worden zowel fun-dives (introdives) als gevorderde duiken georganiseerd. De duikschool in Laganas zag er professioneler uit, maar Laganas ligt een stuk verderop en ik denk dat de duikschool ietwat touristischer is. Ben geneigd om met St. Nicks mee te gaan omdat ik het gevoel had dat hun uitleg voor non-divers een stuk uitgebreider was en dat vind ik toch wel erg prettig.

Laganas is trouwens je typische “bomvol Engelse jongelui” badplaats met een aaneenschakeling van souvenirwinkeltjes, Pizzahuts en Mac Donalds. Leuk om eens een keertje rond te lopen maar wat mij betreft killing om het als uitvalsbasis te hebben. Blij dat we hebben gekozen voor Eliza was Here en Sea View Castle, het is zo mooi hier. Er heerst absolute rust en omdat we echt op de berghelling zitten tussen het groen ruikt het heerlijk naar bomen, bloemen en natuur. Op ons balkonnetje zitten inmiddels twee gekko’s, prachtige beestjes, waarvan er eentje zo te zien al eens eerder zijn staart verloren is. Arno en IJdo zijn vanmiddag nog even gaan snorkelen in de zee beneden het appartement en hebben zeeëgels, wormen, vissen en zeesterren gezien. Ikzelf ben boven gebleven, had inmiddels een stevige koppijn en dan is een siesta wel een goed idee.

Qua verkoudheid gaat het zo zo, ik heb het vooral erg benauwd merk ik. De keelpijn is gelukkig weg, nu het snot- en hoestfest nog. Hopelijk morgen beter. Ben toch echt wel van plan een bruin velletje te gaan halen morgen!

Vanavond hebben we in een ander restaurantje gegeten dan gisteren. Het tweede restaurantje langs de weg heet Harry and Anna’s en we hadden daar al over gelezen op de site van EwH. Ik meende te hebben onthouden dat de vrouw van de eigenaar Nederlands was, maar dat klopte toch niet. Het is een Grieks/Italiaans restaurant met een vrij onooglijk terrasje en tafeltjes met plastic tafellakens. Qua ambiance een stuk minder dan het eerste restaurantje, maar qua eten … halleluja. Het eten gisteren was al goed, maar dit was echt heerlijk. Vooral hadden we de bekende choriatiki (Griekse salade) en als hoofdgerecht hadden IJdo en ik de tagliatelle prosciutto, wat huisgemaakte pasta met parma ham bleek te zijn. Allemachtig, om je vingers bij op te eten. Je merkte ook echt dat de eigenaar bijzonder trots was op wat hij uitserveerde. We zaten zo vol dat we eigenlijk geen nagerecht wilden, maar we kregen een schaaltje pannacotta en tiramisu van het huis (ik vermoed ook home made) die werkelijk om je vingers bij op te vreten waren. En dat alles voor €52 voor drie maaltijden, twee salades en drankjes. Naar nederlandse maatstaven heel goed te doen dus. We gaan daar vast nog een keer terug!