Hey, long time no see!

Ik weet het, ik blog veel te weinig tegenwoordig. Volgens mij heeft die ziekte bij al mijn blogvriendinnetjes (en vriendjes) toegeslagen – het is bijzonder rustig overal. Ik hoop maar dat het betekent dat het overal goed gaat.

Wij zijn de feestdagen rustig doorgekomen, gevierd met familie en vervolgens tijdens oud en nieuw beiden ziek op de bank gezeten. Helemaal toppie. Achteraf was het niet zo vreselijk, eigenlijk was het wel erg knus en intiem. Het was sowieso de eerste keer sinds Arno en ik elkaar kennen dat we met o&n helemaal alleen met zijn tweetjes waren! Dus we hebben lekker geluierd op de bank, wat conferences gekeken, om 12 uur een flesje appelcider open getrokken, en nog wat vuurpijltjes de lucht in gestookt. En daarna zijn we lekker naar bed gegaan.

Inmiddels is de “gelukkig-nieuwjaar-kus-kus-kus” routine godzijdank al weer voorbij en heeft het normale leven zijn loop genomen. Ik blijf het toch raar vinden, 2010. Het klinkt als zo’n jaartal ver in de toekomst, en toch is het nu al hier. Op een of andere manier vind ik het een onheilspellend nummer. Laten we hopen dat dat gewoon een rare kronkel is in mijn hoofd!

Het werk gaat door, al is het gelukkig wat rustiger dan in de laatste twee maanden van het afgelopen jaar. Ik ben al weer druk bezig met een aantal leads en mijn huidige klanten draaien natuurlijk ook gewoon door. En verder? Verder gaat het allemaal zijn gangetje op het moment. Geen nare dingen aan het handje (behalve de onaflatende verkoudheden, bloedirritant), geen dingen om overmatig over te stressen. Wel vind ik januari altijd zo’n zwart gat … een beetje saai, grijs, grauw. De sneeuw is al weer verdwenen, er is regen voor in de plaats gekomen en het is nog steeds koud. Geef mij de lente maar – gelukkig is de langste dag van het jaar al weer geweest en zijn we weer op weg naar de zon!

Volgende week gaan we een klein weekje richting de UK voor een gaming conventie (Conception 2010) – erg veel zin in!