Snif snotter kuch

Ik prees mezelf vorige week nog gelukkig: iedereen om me heen valt als vliegen voor het vervelende griepje wat rondwaart, en ik liep nog lekker met mijn neus in de wind – niks aan de hand! Nou, dat heb ik geweten. Ik weet niet wat Kelly en ik opgepikt hebben op het Halloween feestje bij Lie, maar vanaf donderdag begon ik me beroerd te worden en inmiddels zit ik al anderhalve dag ellendig op de bank.
De huisarts zegt dat het geen Mexicaanse Griep is, en dat geloof ik ook wel, want ik heb gelukkig geen hoge koorts.

Wat me wel frustreert is de mate waarin ik ziek ben. Niet alleen dit jaar, maar eigenlijk al een hele tijd. Volgens mij heb ik een weerstand van lik-me-vestje, en pik ik zowat alles op wat er rondwaart. Misschien is het toch verstandig om dat maar eens te melden en te kijken of ik een checkup kan doen of zo. Ik eet voldoende vitamines, en het is niet alsof ik zo’n zwaarder leven heb dan het gros van nederland. Arno werkt minstens even hard als ik en is veel robuuster. Ik ben het regelmatig ziek zijn gewoon een beetje zat.