Onverwacht
Afgelopen donderdag zei Arno op MSN ineens tussen neus en lippen door dat ik komende zondag om 5 uur op moest staan. Ik zat ziek en sjacherijnig op de bank, en reageerde eigenlijk nogal cranky. Daar verontschuldigde ik me meteen wel weer voor hoor – ik had het gewoon helemaal gehad met ziek zijn en dat is nogal makkelijk afreageren op de eerste de beste in de “virtuele” buurt.
Ik dacht er eigenlijk verder niet meer aan. Vrijdag was de eerste dag dat ik me weer een beetje boven jan voelde en koortsvrij was, dus ik was maar al te blij dat ik weer een beetje op mijn voeten kon staan. Arno werkte thuis, en als hij een telefoontje tussendoor kreeg dat niet werkgerelateerd was, dan heb ik dat niet echt opgemerkt (behalve dat ie er ‘s avonds nog een kreeg en ik dat best wel heel laat vond). We hebben nog even boodschappen gedaan, waarbij ik merkte dat ik toch echt nog wel heel snel uitgeput was, en verder was het een rustige avond.
IJdo stond zaterdag middag ergens voor de deur, en opnieuw merkte Arno op dat het morgenochtend vroeg opstaan was. IJdo grijnsde een beetje dwaas voor zich uit, stelletje etters, daar zaten ze dan hoor met zijn tweeen zich te verkneukelen. Grrr. Ik kwam er ook maar niet achter wat er aan de hand was, en eerlijk gezegd geloofde ik er geen hol van. Naja, dan toch maar op tijd naar bed, en inderdaad …. door Arno om 5 uur uit mijn bed getrommeld.
Ik ben geen ochtendmens. Verre van. Zeker als ik niet weet waar we heen gaan en wat we gaan doen. “Ik vind dit nu al niet leuk” gromde ik voor ik de douche in stapte – echt, dit was een té onchristelijk uur. Buiten was het nog stikdonker en een hele heldere nacht. Een enorme bende sterren boven ons huis. Om 6 uur stapten we in de auto en begon het ietwat te schemeren. Ik verwachtte een reis van een uur of twee (dagje Antwerpen of Brussel misschien?) maar mijn verbazing was groot toen we niet richting de snelweg reden maar meer richting een aantal bedrijventerreinen en winkelcentrum het Heksenwiel. “Waar gaan we in vredesnaam heen??”
Bij Heksenwiel aangekomen viel het kwartje. Er werd hier afgelopen weekend Ballonfiesta gehouden, zoals elk jaar. Honderden heteluchtballonnen gaan dan de lucht in. Arno had voor ons, alvast voor mijn verjaardag, een ballonvaart geboekt genaamd de “Vroege Vogel Vlucht”. Mijn sjacherijnige stemming ging onmiddellijk in rook op
Het was fantastisch. In eerste instantie ook een beetje eng, want je gaat best hard de lucht in. Maar de rust daarboven, zo mooi. We stegen op bij zonsopgang, er waren wel wat wolken maar ook veel heldere lucht. ‘t Was een beetje koud boven, maar dat mocht de pret niet drukken. Naast ons hadden we nog 6 andere mensen en de piloot aan boord. Uiteindelijk zijn we 50 minuten in de lucht gebleven en zijn we geland in een weiland bij Heusden (in de buurt van Zaltbommel, waar Arno werkt). De landing was niet zacht, maar dat was ook wel voorspeld. Ik heb Arno nog per ongeluk een kopstoot gegeven (oeps).
Nou, heb ik een geweldige vent of niet? *loves*
Voor foto’s, zie meer!
























































Gefeliciteerd met jullie huwelijkscadeau
Wat gaaf!!
Wat zullen jullie hebben genoten. Ik heb me enkele jaren geleden ook laten overhalen, vond het eerst doodeng, maar eenmaal in het mandje..supergaaf. Die stilte, zo onwerkelijk maar zo ‘healing’. Super kado van Arno joh!
Ehhh, kregen jullie ook een diploma bij de landing?
Yup, we kregen een mooi certificaat