
Ik zit de hele dag al met verbazing naar buiten te kijken. Ok, we hebben per jaar meestal wel een dagje sneeuw, maar dat betekent vaak niet meer dan een ieniemienie laagje dat heel snel weer verdwenen is. De laatste keer dat het echt erg was, was in 2005 toen we met die meuk tijdens de avondspits zaten. Ik overnachtte uit nood bij mijn ouders en Arno stond een hele lange tijd te koukleumen ergens op een parkeerterrein nabij Apeldoorn.
Maar het komt nu echt letterlijk met bakken uit de lucht. Ik ben blij dat [ ... ]

Nee, ik ga niet nog een aantal dagen terug naar Oosterhout om de boel af te maken. Jullie wisten dat het eind qua uren in zicht kwam, het houdt gewoon ergens op.
En nee, ik ga ook niet woensdag, donderdag of vrijdag deze week voor Dongen werken omdat jullie gewoon kut plannen en er nu op stel en sprong iets voor de 28e december af moet. Ik ga woensdag mijn uren laten aftekenen in Oosterhout, donderdag koffie drinken met een vriendin in Rotterdam en naar de verjaardag van mijn moeder, en vrijdag HELEMAAL NIKS doen.
Deal with it.

Zaterdagmiddag, uurtje of 2. Ik zit in de auto op weg naar een winkelcentrum in de buurt om een cadeautje voor ons petekind te halen dat vrijdag haar verjaardag viert.
Het is druk. Ik rijd op de rechterbaan, en voor mij rijdt een bestelwagen met aanhanger. Daaromheen – letterlijk – danst een knalrode Seat Leon, nieuw model. Hij voegt rechts in, haalt rechts in, duikt dan weer naar links en weer terug, enzovoorts. Niet alleen de kleur van zijn auto valt op maar ook zeker zijn rijgedrag.
Blijkbaar ook bij de bestelwagenchauffeur, die het op een gegeven moment zat is. Hij propt [ ... ]

Pffff weekend! En nog een weekend zonder afspraken ook, iets dat ik heel dringend nodig had.
Werk is echt een beetje too much op het moment. Een van de projecten die ik draai loopt naar de deadline toe, wat sowieso gewoon veel werk met zich meebrengt, maar het politieke spel er omheen bezorgt me hoofdpijn en (soms) slapeloze nachten. Afgelopen donderdag barstte de bom zoals dat heet, wat gelukkig voor mij wel wat druk van de ketel heeft genomen – en waar ik trots op ben is dat ik mijn rol goed heb gepakt en er dus zelf voor heb [ ... ]

Ik prees mezelf vorige week nog gelukkig: iedereen om me heen valt als vliegen voor het vervelende griepje wat rondwaart, en ik liep nog lekker met mijn neus in de wind – niks aan de hand! Nou, dat heb ik geweten. Ik weet niet wat Kelly en ik opgepikt hebben op het Halloween feestje bij Lie, maar vanaf donderdag begon ik me beroerd te worden en inmiddels zit ik al anderhalve dag ellendig op de bank.
De huisarts zegt dat het geen Mexicaanse Griep is, en dat geloof ik ook wel, want ik heb gelukkig geen hoge koorts.
Wat me wel [ ... ]