Witte pre-kerst
H et sneeuwt!! Yaaay! Het is zo ontzettend mooi buiten – ik heb net even foto’s van de tuin genomen (werk thuis vandaag). De bomen zijn bedekt met een prachtig kantwerkje van poedersneeuw en de rest van de tuin begint bedolven te raken. Het is alleen wel ontzettend koud *klappertand*. Ik had eigenlijk een afspraak met de Rabobank maar zag het niet zo zitten met dit weer dus die heb ik verschoven naar volgende week vrijdag. Ik wilde dan toch even de stad in, dus dat maakt niet zo veel uit. Vandaag dus nog een half dagje werken, mijn uren en facturen de deur uit doen en dan heb ik vakantie tot en met 1 januari. Heerlijk. Ik zal snel even de foto’s online zetten – hoop dat ze goed zijng gelukt.
*hips* Vrolijk Kerstfeest (ja bijna dan)
* grinnik* Anderhalf glas Kir Royal op het werk maakt dat de wereld er erg lollig uit ziet
Ziende het onzienlijke
D it is Marloes. Ik lees haar log al een behoorlijke tijd en heb ontzettende bewondering voor haar. Ze lijdt aan een progressieve vorm van tunnelvisie, ziet nog maar vijf procent en is doof. En toch maakt ze de meest schitterende dingen. Ze staat heel nuchter in het leven en geniet van alles wat ze WEL kan, in plaats van dat ze zich alleen maar druk maakt om wat niet meer kan. En daarmee inspireert ze anderen. Pasgeleden is haar boek “Zho” (Ziende het onzienlijke, haar boeddhistische naam) uitgekomen waarin ze een visueel dagboek van een jaar uit haar leven heeft bijgehouden. Boven vind je een interview met haar. Naast schrijven en tekenen houdt ze zich ook bezig met het maken van boeken. Ik heb haar dan ook gevraagd of ze ons gastenboek voor de...
Meh
H et gaat nog steeds niet al te lekker. Ik ben maandag weer begonnen met werken maar ik zie er uit als een spook. Collega’s maken er opmerkingen over. Het hoesten houdt ook maar niet op. Ik denk dat het echt een influenza virusje is geweest, dat blijft meestal wel twee weken hangen. Hopelijk gaat het na het weekend beter.
Nog ziek
G isteren was een werkelijk miserabele dag. Eentje van hoofdpijn en ibuprofen en benauwdheid en duiziligheid. Vandaag gaat het wat beter, maar het grote hoesten is begonnen. Er zit een hele hoop rotzooi vast op mijn borst. Het is nu rond 1 uur en ik ben al helemaal uitgeput van het constante hoesten. Met mijn stem gaat het dus ook niet zo best. Maar goed – de hoofdpijn is er nog wel maar is een stuk draaglijker en ik zie ook weer wat helderder uit mijn ogen. We zijn op de goede weg.
Lyanna
~ zelfstandig professional ~ sushi ~ pasta ~ katten ~ fotografie ~ beautyblogger ~ zingen ~ lezen ~ gadgets ~ apple ~